خلاصه نسل 27

نسل 27 چیست؟

به طور خلاصه، نسل 27 گروهی از شاعران اسپانیایی بودند که در حدود سال 1927 ظهور کردند و تأثیر زیادی بر فرهنگ اسپانیایی و آمریکای لاتین داشتند. این گروه ادبی با تجدید و نوسازی شعر در اسپانیا مشخص شد.

از برجسته ترین شاعران نسل 27 می توان به فدریکو گارسیا لورکا، لوئیس سرنودا، رافائل آلبرتی، پدرو سالیناس، خورخه گیلن، داماسو آلونسو، ویسنته آلیساندره و دیگران اشاره کرد. این شاعران اشتیاق مشترکی به شعر، فرهنگ اسپانیایی و سنت ادبی داشتند، اما در عین حال به دنبال نوآوری و گسست از قالب های شعر سنتی بودند.

نسل 27 از اهمیت زیادی در توسعه شعر اسپانیایی و آمریکای لاتین برخوردار بود و میراث آن تا به امروز باقی مانده است.

مشخصات نسل 27

آنها ویژگی های مشترکی را از نظر زندگی، زیبایی شناسی و ایده ها ارائه می دهند:

• سن نسبتا مشابه
• تربیت فکری.
• در سیاست، اندیشه های لیبرال و جمهوری خواه غالب است.
• دوستانی اطراف محل اقامت دانشجویی، موسسه آموزشی آزاد، جایی که دالی (نقاش) و بونوئل (فیلمساز) نیز در آن یافت می شوند، احاطه شده است.
• مشارکت مشترک در رویدادهای فرهنگی (Centenario de Góngora) و در مجلاتی مانند La Gaceta Literaria و La Revista de Occidente در مادرید. خط ساحلی در مالاگا؛ کارمن در سانتاندر؛ و Versо و Prosa، در مورسیا. وجود گلچین شعر اسپانیایی که در سال 1932 توسط جراردو دیگو سروده شد، زیبایی شناسی را نشان داد که با آرزوی مدرن کردن شعر مشخص شده بود.
• آن‌ها به‌خاطر آرمان‌های شعر ناب‌اش، خوان رامون خیمنز، و اورتگا و گاست به‌خاطر ایده‌هایش در مورد چگونگی تجسم هنر، به‌عنوان معلم شناخته می‌شوند. آنها همچنین تحت تأثیر سوررئالیسم هستند (این هنر به دنبال ظهور چیزی است که هنجارهای اجتماعی سرکوب می کنند).
• تأثیرات غزل سنتی (Cancionero، Jоrge Manrique، Lоpe، Góngоra) و محبوب (Romancero، Fоlklore). علاوه بر Bécquer، Machado، JR Jiménez، Vanguardias.
• آرمان‌های زیبایی‌شناختی او حداقل در ابتدا مبتنی بر زیبایی‌شناسی و کیش استعاره‌ها و تصاویر بود.
• آنها به سنتز و تعادل بین کلاسیک و مدرن، سنتی دست می یابند.
• تنوع سبک‌ها، قواعد زیاد، استعاره‌های بی‌معنی، مصراع‌های جدید، ابیات آزاد، مصراع‌های فولکلور،...

نسل 27 با استفاده بسیار غنی از تصویر مشخص می شود، آنها استعاره را به سطوحی می برند که فقط با آنچه شاعران عصر طلایی بین قرن های XNUMX و XNUMX به دست آورده اند قابل مقایسه است. تصنیف هایی مانند ترانه، سرود و غزل نیز از این دوره پرشکوه بازیابی شده است.

کاهش چشمگیری در ابیات دیده می شود و از نوع ابیات و مصراع های مدرنیستی صرف نظر می شود. بیت آزاد (بدون متر) و بیت (قصه) پدید می آید. هدف ایجاد ریتم با تکرار مفاهیم یا ایده ها و همچنین جملات یا ساختارهای نحوی است.

مراحل نسل 27

در مورد سفر کلی گروه، اگرچه تفاوت های فردی وجود دارد، سه مرحله زمانی را می توان تعیین کرد:

مرحله اولیه (تا سال 1927)

این دوره زیبایی‌شناسی خواهد بود که در آن تأثیرات گونگورا، شعر ناب خوان رامون جیمنز و آوانگارد، همچنین تأثیرات بکر و شعر عامه پسند خواهد بود. زمان عناوینی مانند Manual de Espumas اثر Gerardо Diego، Marinerо en Tierra توسط Rafael Alberti و Cantico توسط Jоrge Guillén است که بین سال‌های 1928 و 1950 منتشر شد.

از سال 1928 تا جنگ داخلی

تأثیر سوررئالیسم، عمدتاً از طریق شاعر شیلیایی پابلو نرودا و انتقاد او از کابالو ورد برای شعر. او طرفدار اومانیسم فرهنگی است و از شعر بدون خلوص دفاع می کند. اشعار طنین انداز اضطراب و امیال شورش شاعران، و همچنین مشکلات اجتماعی و سیاسی است که کشور از سر می گذراند (آلبرتی، پرادوس، میگل هرناندز). آثار برجسته عبارتند از کتاب هایی مانند صدای به خاطر تو نوشته پدرو سالیناس، درباره فرشتگان اثر رافائل آلبرتی، شاعر در نیویورک اثر گارسیا لورکا، نابودی یا عشق اثر ویسنته آلیساندر، جایی که فراموشی ساکن است اثر لوئیس سرنودا.

بعد از جنگ داخلی

لورکا ترور شد و بخش بزرگی از گروه به تبعید رفتند. با این حال، آنها پیوند دوستی را حفظ کردند و شعر آنها بیانگر درد وجودی و همچنین دغدغه های زیبایی شناختی و اجتماعی است. مضامین نوستالژی اسپانیایی، دوستان مرده و ریشه کن کردن عمومی. بنابراین، ما یک پیشرفت از علاقه رسمی به علاقه عاطفی را مشاهده می کنیم.

نویسندگان نسل 27

• پدرو سالیناس. شاعر عشق روشنفکری. صدای ناشی از تو و دلیل عشق.
• خورخه گیلن. نماینده شعر ناب. Canticle و Cry.
• جرارد دیگو. شعر آوانگارد و عامه پسند را با هم ترکیب می کند. دفترچه راهنمای فوم. خرچنگ واقعی
• فدریک گارسیا لورکا. شعر او حول محور مضامین عشق، سرکوب غرایز، فریب و سرنوشت تراژیک می چرخد ​​و اغلب توسط شخصیت های به حاشیه رانده شده اجتماعی مانند کولی ها یا سیاه پوستان اجرا می شود. تسلط عالی بر منابع شعری. شعر او بیانگر احساسات تراژیک زندگی است. او در آغاز خود تأثیرات مردمی (عاشقانه) و فرهنگی (استعاره پوچ) را در آثاری مانند Pоema del Cante Jondо و Romancero Gitanо ترکیب کرد. دوره دوم او با تأثیر سوررئالیسم در کتاب شاعرش در نیویورک مشخص شد، جایی که این شهر نماد تمدن مادی و ماشینی است.
• رافائل آلبرتی. این شعر در ردیفی از شعر نو محبوب، ملوان روی زمین آغاز شد تا بعداً تأثیر آوانگارد را در «بالاتر از فرشتگان» منعکس کند. هر دو شکل سنت و آوانگارد را متحد می کند. طیف گسترده ای از تم ها و سوابق را توسعه خواهد داد. شعر او بر اساس نوستالژی از دست دادن میهن و اسپانیا به دلیل تبعیدی است که پس از جنگ داخلی اسپانیا (1936-1939) مجبور به آن شد.
• ویسنته آلیساندر. شعر را به عنوان یک روش ارتباطی درک کنید. بسیار تحت تأثیر سوررئالیسم. نابودی یا عشق و سایه بهشت.
• داماسو آلونسو او پس از چند کار اولیه در ردیف شعر ناب، Hijos de la ira را در سال 1944 منتشر کرد. در آن شعری اجتماعی، بی ریشه، به شدت انسانی متجلی می شود. از استایل مستقیم و بسیار شدید استفاده کنید. این اثر همراه با سایه بهشت ​​آلیساندر نقطه عطفی در شعر پس از جنگ خواهد بود و تأثیری تعیین کننده بر شاعران نسل های بعدی خواهد داشت.
• لوئیس سرنودا زیبایی کامل، تنهایی، عشق، اشتیاق به دنیای کلاسیک. واقعیت و آرزو خلاصه ای از تمام کارهای اوست. با شروع با Donde habite el olvido او سبک شخصی تری پیدا کرد. او قافیه و ریتم های بسیار مشخص را رد می کند. گرایش به یک محاوره خاص که به خوبی با حساسیت شاعران جوان قرن بیستم پیوند خواهد داشت.
• مانوئل آلتولاگیر. اشعاری از آمریکا و باغ بسته
• امیلیو پرادوس جزایر مهمان و صدای اسیر.
• میگل هرناندز. معروف به "شاعر مردم". این اپیگونی از نسل 27 در نظر گرفته می شود که از تأثیر گونگورا در Perito en lunas به Viento del pueblo از شعر متعهد و کتاب ترانه و عاشقانه غیبت ها تکامل یافته است که در آن اضطراب وجودی را به ما نشان می دهد. اساساً احساسات و دغدغه های انسانی در شعر او غالب است.

از سوی دیگر، یکی از اعضای نسل 27، لوئیس سرنودا، طبقه‌بندی به چهار مرحله را پیشنهاد می‌کند:

شعر ناب

شاعران این ردیف، شعر ناب را آن چیزی خواهند دانست که پس از صرف نظر از هر چیزی که خود شعر نیست، در شعر باقی می ماند. شاعر 27 به دنبال خلق واقعیتی دیگر در بستر شعر است. عمدتاً از استعاره به عنوان منبعی ادبی برای دستیابی به این هدف و ایجاد واقعیت جدیدی که عناصر واقعی و داستانی را متحد می کند استفاده می کند.

نگرش کلاسیک

در این مرحله دوم که توسط سرنودا پیشنهاد شد، شاعران به نویسندگان و آثار کلاسیک علاقه مند هستند، مانند: گونزالو د برسئو، سروانتس، پوئما دل میو سید، فرای لوئیس د لئون، کتاب های ترانه، تصنیف ها، سن خوان د لا کروز، سروانتس و البته لوئیس د گونگورا. آنها در آفرینش های خود به این نویسندگان ادای احترام می کنند و برخی از انواع اشعار مانند غزل را بازیابی می کنند. یکی از نویسندگان کلاسیک Góngora خواهد بود، بیهوده نیست، نام گروه از ادای احترام به این نویسنده آمده است. آنها تکنیک و توانایی مبتکرانه او را در مدیریت استعاره و تصویر تحسین می کنند.

تماس با سوررئالیسم

برخی از شاعران نسل 27 با جریانی آوانگارد به نام سوررئالیسم در تماس بودند. این گرایش قصد دارد در هنر دنیای ناخودآگاه و تصاویر رویایی رویاها را تداعی کند. بسیاری از شاعرانی که تحت تأثیر سوررئالیسم بودند، ارتباط آن را انکار کردند. ویسنته الیکساندر را با ویرانی یا عشق یا شور زمین می‌یابیم. همچنین می‌توانیم به فدریکو گارسیا لورکا با Poeta en Nueva York اشاره کنیم. لذت های ممنوعه لوئیس سرنودا; و درباره فرشتگان اثر رافائل آلبرتی.

انسان سازی مجدد

این دوره از سال 1930 آغاز می شود، زمانی که از زمان اعلام جمهوری دوم در سال 1931، وضعیت سیاسی و ادبی در لحظه دگرگونی قرار داشت. و پابلو نرودا که به عنوان کنسول شیلی در کشورمان منصوب شد. نرودا در مجله خود اسب سبز برای شعر مانیفستی با عنوان «شعری بدون خلوص» نوشت که در آن با شعر ناب مخالف بود، زیرا فکر می کرد این شعر برای نخبگان است. برعکس، او شعر متعهد را انتخاب می کند که به مخاطب عام می رسد و به مشکلات انسانی می پردازد.

تفاوت بین نسل 98 و 27

نسل 27 و نسل 98 دو جنبش ادبی مهم در فرهنگ اسپانیا هستند، اگرچه در زمان‌ها و زمینه‌های تاریخی متفاوت ظهور کردند.

نسل 98 گروهی از نویسندگان اسپانیایی بود که در پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم و در زمان بحران سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در اسپانیا ظهور کردند. این نویسندگان، که در میان آنها میگوئل دو اونامونو، پیو باروخا و آزورین و دیگران برجسته هستند، پس از از دست دادن آخرین مستعمرات در سال 1898، در مورد معنای هویت اسپانیایی و وضعیت کشور تأمل کردند.

از سوی دیگر، نسل 27 در دهه 1920 ظهور کرد، زمانی که اسپانیا به روی مدرنیته و آوانگارد اروپایی باز می شد. این شاعران، مانند گارسیا لورکا، آلبرتی، سرنودا و سالیناس، از جمله، به شعر و جریان های هنری آوانگارد علاقه مند بودند و به دنبال تجدید ادبیات اسپانیایی بودند.

به طور خلاصه، نسل 98 بر تأمل در هویت اسپانیایی و بحران اجتماعی و سیاسی متمرکز بود، در حالی که نسل 27 بر تجدید شعر و ادبیات در اسپانیا متمرکز شد و به دنبال اشکال جدیدی از بیان بود.